چگونه دانش آموزان رو به فعالیت در کلاس ترغیب کنید؟

اکثر دانش آموزان دوره ی ابتدایی دوست دارند که صحبت کنند، بنابراین معمولا وقتی که سر کلاس یک سوال رو مطرح می کنید، دست های زیادی رو در هوا می بینید که آماده ی جواب دادن هستند. با وجود همه این ها در همه ی فعالیت های کلاسی، معلم نقش اصلی رو داره، منظورم این هست که معلم بیشتر از همه حرف میزنه. در حالی که این شیوه ی سنتی تدریس، مربوط به دهه های گذشته ست. امروزه معلمین سعی می کنند تا از این روش دور بشن و کلاس رو به سمتی پیش ببرند که اغلب فعالیت ها به عهده ی دانش آموزان باشه. در اینجا چند پیشنهاد و استراتژی برای اینکه دانش آموزان سر کلاس درس بیشتر حرف بزنند و فعال تر باشند، مطرح شده.

به دانش آموزان برای فکر کردن، وقت بدید

وقتی که یک سوال رو سر کلاس مطرح می کنید، انتظار نداشته باشید خیلی فوری جواب رو بشنوید. به دانش آموزان وقت بدید تا افکارشون رو جمع کنند و واقعا به جوابی که می خواند بدن، فکر کنند. همچنین اون ها باید این فرصت رو داشته باشند که جواب هاشون رو به صورت نمودارهای گرافیکی منظم و سازمان بندی شده روی کاغذ بکشند. یا با بقیه افراد کلاس، گروه تشکیل بدند و افکارشون رو مطرح کنند و در مورد نظرات شون با هم بحث کنند. گاهی اوقات تنها کاری که شما برای مشارکت بیشتر دانش آموزان در کلاس باید انجام بدید، این هست که کمی بیشتر سکوت کنید  و به اونها اجازه فکر کردن بدید.

از استراتژی های یادگیری فعال استفاده کنید

شیوه هایی که باعث میشه دانش آموزان در حین فعالیت داشتن در کلاس، مطالب رو یاد بگیرند، خیلی موثرتر از شیوه های سنتی هستند. این استراتژی ها مثل موردی که در بالا توضح داده شد، روش های خوبی برای به حرف آوردن بچه ها محسوب میشن. ایجاد گروه های کلاسی، این فرصت رو به وجود میارند که دانش آموزان به جای یادداشت برداری و گوش دادن به حرف های معلم شون، همکاری با همدیگه رو یاد بگیرند و با هم گروهی شون در مورد چیزهایی که یاد گرفتند بحث کنند. می تونید از شیوه ی پازلی هم کمک بگیرید. در این روش هر دانش آموز مسئول خوندن قسمتی از درس میشه و بعد هر فرد باید بخش مربوط به خودش رو به بقیه اعضای گروه توضیح بده.

از زبان بدن کمک بگیرید

به اینکه دانش آموزان، شما رو چه جوری ارزیابی می کنند و چه حسی دارند، وقتی که شما بهشون نگاه می کنید، فکر کنید. وقتی که اون ها صحبت می کنند، شما دست هاتون رو روی سینه در هم گره می کنید؟ مستقیما به اون ها نگاه می کنید؟ یا خودتون رو مشغول کار دیگه ای می کنید؟ زبان بدن شما تعیین می کنه که دانش آموزان چقدر راحت بتونند صحبت کنند و چقدر حرف بزنند. مطمئن بشید که در حین حرف زدنشون، مستقیما به اونها نگاه کنید و دست هاتون رو جمع نکنید. وقتی که با نظر اونها موافق هستید، سرتون رو به نشانه تایید تکون بدید و حرف اون ها رو قطع نکنید.

به سوالاتی که در کلاس مطرح می کنید، فکر کنید

برای طرح سوالات وقت بذارید و یک لیست از سوالاتی که قراره سر کلاس مطرح بشه، تهیه کنید. اگه شما همیشه سوالاتی بپرسید که جواب یک کلمه ای دارند یا سوالات بله و خیر، اون وقت چجوری از دانش آموزان توقع دارید که بیشتر صحبت کنند؟ سعی کنید سوالاتی رو مطرح کنید که دانش آموزان ترغیب بشن و شروع به بحث کنند. سوال رو جوری طرح کنید که دانش آموزان مجبور به انتخاب باشن. کلاس رو به دو دسته تقسیم کنید و از هر دسته بخواید در مورد جوابشون ودلایلی که دارند، بحث کنند.

وقتی که دانش آموزان جواب غلطی رو گفتند، به جای اینکه از اون ها بخواید جوابشون رو دوباره چک کنند و یا به کتاب برای پیدا کردن جواب درست مراجعه کنند، از اون ها بپرسید که چجوری به این جواب رسیدند. این کار نه تنها به اونها فرصتی برای تصحیح خودشون و کشف کردن اشتباهاتشون رو میده، بلکه باعث میشه بیشتر در کلاس حرف بزنند.

یک انجمن با سرگروه ها تشکیل بدید

قدرت خودتون رو با دانش آموزان به اشتراک بذارید. از دانش آموزان بپرسید که بیشتر نسبت به چه موضوعاتی علاقمند هستند. وقتی که یک موضوع خاص قراره تدریس بشه، دوست دارند چه اطلاعات بیشتری رو در مورد اون موضوع بدونند. بعد از اون ها بخواید سوالاتی رو برای بحث های کلاسی طرح کنند. وقتی که شما از سرگروه ها افرادی رو برای این کار انتخاب کنید، بچه راحت تر حرف می زنند و بیشتر احساس آزادی می کنند، چون سوالات توسط خودشون یا هم گروهی شون طرح شدند.

منبع: thoughtco

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *