10 گام برای بهبود مهارتهای ارتباطی در دانش آموزان

بچه ها در مدرسه تنها به طریقی سعی می کند با همکلاسی های خود ارتباط برقرار کرده و دوستانی جدید برای خود دست و پا کنند، اما اگر قرار باشد درباره ی موضوعات دیگر و یا در شرایط دیگری صحبت کنند و با اطرافیان خود ارتباط برقرار نمایند احتمالا نیاز به راهنمایی های شما برای یادگیری مهارتهای ارتباطی دارند تا یاد بگیرند چگونه افکار و احساسات خود را در ارتباط با دیگران بروز دهند.

 

1. به طور منظم با کودک خود صحبت کنید

کودکانی که در برقراری ارتباط مشکل دارند ممکن است اصلا تمایلی به صحبت کردن نداشته باشند. وظیفه ی شماست تا به هر نحوی که می توانید آنها را تشویق کنید که شروع به حرف زدن کنند و تا آنجا که ممکن است آنها آغاز گر صحبت با دیگران باشند تا راحت تر افکار و احساساتشان را به اشتراک بگذارند. صحبت هنگام سوار شدن در اتومبیل و جایی که قرار است بروید، هنگام درست کردن غذا، صحبت در باره ی یکی از برنامه های تلویزیونی، گفتگو درباره ی اتفاقات پیرامون فرزندتان،کلمات و مفاهیم جدید را در همه حال معرفی کنید. بعضی اصطلاحات میتواند برای آغاز صحبت های او مفید باشد.

2. از آنها درباره ی چگونه سپری کردن روزشان سوال کنید

فرزندانتان را تشویق کنید تا برای شما بگویند که روزشان چگونه گذشت. از آنها درباره ی بدترین و بهترین بخش مدرسه سوال کنید. این کار دو مهارت یادآوری اتفاقات و همچنین نظم بخشی به خاطرات ذهنی را تقویت می کند، دو مهارتی که شاید کودکان با آنها بسیار درگیر باشند. درباره ی اتفاقات روزانه ی خودتان هم با فرزندتان صحبت نمایید. مثلا برای او آنچه در فروشگاه هنگام خرید پیش آمده را تعریف کنید. این نوع به اشتراک گذاری ها ارتباط شما و فرزندتان را ارتقاء خواهد داد.

3. گوش دادن و عکس العمل نشان دادن به آنچه کودک می گوید

یکی از مهمترین مدل ها در مهارتهای ارتباطی گوش دادن و عکس العمل نشان دادن به صحبتهای طرف مقابل است. پس از آنکه فرزندتان با شما موضوعی را مطرح کرد، بخشی از گفته های فرزندتان را دوباره بازگو کرده و پیرامون صحبتهایش سوالاتی مطرح نمایید. خود را وارد بحث درباره ی موضوع مطرح شده توسط او کنید.

4. نقش طرف مقابل او را در مکالمات بازی کنید

در شرایط مختلف و مکان های متفاوت ممکن است برقراری ارتباط برای فرزندتان کاری سخت بوده و باعث دست پاچگی آنها گردد، مثلا حرف زدن با بقیه کودکان هنگامی که منتظر سرویسند یا هنگام غذا خوردن در مدرسه. تظاهر کنید که در شرایط متفاوت نقش فرد مقابل او را بازی می کنید و به این ترتیب کودک می تواند از طریق سناریو های مختلف به موضوعات گوناگون فکر کرده و پاسخی مناسب پیدا کند.

5. زبان بدن را از قلم نیندازید

برای بچه هایی که کمی در برقراری ارتباط مشکل دارند، یافتن نشانه های ارتباط غیر کلامی که در بعضی مواقع به نام زبان بدن شناخته می شود قدری نا مفهوم است. برای کودکان مدرسه ای باید تک تک حرکات در زبان بدن را نمایش داده و توضیح دهید، مثلا: “وقتی من دست به سینه ایستاده ام یعنی از موضوعی عصبانی هستم” یا “وقتی چشمانم را رو به بالا می برم یعنی احساس بی رغبتی دارم”.

6. به هر بهانه ای باعث شروع گفتگو شوید

بعد از یک روز سخت و طولانی می توانید به وسیله ی بهانه ای سرگرم کننده آغاز گر یک گفتگوی گرم باشید. میتواند هنگام شروع شام ایده ای جالب برای شروع یک گفتگو باشد. میتوانید کمی هم به فرزندانتان برای شروع صحبت کمک کنید، مثلا: “از جالب ترین اتفاق امروز در مدرسه صحبت کنین” یا “من فکر میکنم ماشین نیاز به تمیز کردن دارد، کارواش بهتر است یا با هم در خانه این کار را انجام بدیم؟ چه وظیفه ای را دوست دارید انجام دهید، تمیز کردن سپر ها یا جارو برقی زدن داخل ماشین؟”

7. با یکدیگر کتاب خوانی کنید

مهم نیست چه چیزی را انتخاب کنید، فقط مهم با هم خواندن یک موضوع و انجام چنین کاری به طور مشترک است. حتی اگر فرزندتان هر شب یک کتاب را به صورت تکراری انتخاب کند، به این معنی است که می خواهد شخصیت های داستان و واژگان به کار رفته در داستان را بهتر بفهمد. به نوبت جای شخصیت های داستان با صدای بلند صحبت کنید، حتی اگر فرزندتان نتوانست بیشتر از چند کلمه جای یکی از افراد داستان حرف بزند. بعد از پایان کتاب در مورد شخصیت ها و کلمات جدید به کار رفته با یکدیگر صحبت کنید.

8. تمرین مکالمه با بازی

قبل از شروع بازی سعی کنید به فرزندانتان نحوه ی کاربرد کلمات را بیاموزید.

بازیکن اول: در حالی که توپ را پرتاب میکند یک سوال می پرسد.

بازیکن دوم: با گرفتن توپ پاسخ را گفته و دوباره در حین پرتاب سوالی مطرح می کند.

هدف از بازی آن است که برای راحت شروع کردن و ادامه دادن یک گفتگو به کودکان کمک کنیم.

9. از کودک خود نظر بخواهید

برای برقراری ارتباط در کودکان نشان دادن عکس العمل توسط آنها نیز است. بنابراین فرزندتان را در تصمیم گیری های روزانه دخیل کنید. این موضوع میتواند انتخاب یک کتابخانه برای مطالعه و یا مقصد شما برای تعطیلات باشد. همچنین درباره ی رویداد های مختلف نظر او را هم جویا شوید. استفاده از عبارت: “من فکر می کنم” یا “احساس می کنم” در صحبتهای کوکانتان میتواند تمرین خوبی برای مکالمات روزانه باشد.

10. آنها را به نوشتن تشویق کنید

بعضی از بچه ها وقتی که زمانی برای فکر کردن به آنچه که در سر دارند در اختیار داشته باشند راحتتر می توانند با دیگران صحبت کنند. نوشتن در یک دفتر خاطرات یا مجله در مورد فعالیت های روزمره و احساسات شخصی آنها، ممکن است به کودک شما کمک کند تا افکار خود را راحت تر با دیگران به اشتراک بگذارد. در نهایت این روش باعث می شود تا فرزندتان برای پاسخ به سوالات و ایجاد ارتباط با دیگران اعتماد به نفس بیشتری پیدا کند.

منبع: understood